Usuwanie kamienia i higienizacja

Dlaczego szczotkowanie nie wystarcza

Płytka bakteryjna to miękki film, który tworzy się na zębach w ciągu godzin. Szczotkowanie ją usuwa — pod warunkiem, że jest prawidłowe i pełne.

To, co zostaje, twardnieje w ciągu kilku dni pod wpływem minerałów ze śliny i staje się kamieniem. Tego już nie da się wyszczotkować; przywiera do szkliwa i musi być usunięty mechanicznie.

Problemem nie jest sam kamień, lecz szorstka powierzchnia: nowa płytka przywiera do niej łatwiej. Tak powstaje krąg, który przerywa tylko higienizacja profesjonalna.

Jak często

Odstęp zależy od Państwa profilu ryzyka, nie od standardowej reguły.

Co zauważa się po higienizacji

Zęby mogą przez kilka dni silniej reagować na zimno. Wynika to z tego, że szyjki zębów, które były pokryte kamieniem, mają teraz bezpośredni kontakt. To ustępuje.

Przy istniejącym zapaleniu dziąseł może wystąpić krwawienie w trakcie i krótko po zabiegu. To objaw stanu zapalnego, nie higienizacji. W miarę gojenia dziąsła ustępuje.

Niektórzy zauważają przestrzenie między zębami, których wcześniej jakby nie było. Te przestrzenie istniały — były wypełnione kamieniem i obrzękniętym dziąsłem.

Czym higienizacja nie jest

Higienizacja nie jest zabiegiem wybielającym. Usuwa powierzchowne przebarwienia od kawy, herbaty i palenia, ale nie zmienia własnego koloru zęba.

Nie zastępuje też leczenia periodontologicznego. Przy kieszonkach głębszych niż kilka milimetrów higienizacja nad brzegiem dziąsła nie dosięga wystarczająco daleko; wtedy potrzebny jest kiretaż, który czyści także pod brzegiem.

Co jest konieczne w Państwa sytuacji, wynika z sondowania — pomiaru głębokości kieszonek. Należy to do badania, nie do zabiegu.

Najczęstsze pytania

Powiązane strony